Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: ΕΚΘΕΣΕΙΣ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ

17 Εκθέσεις σε 12 σελίδες.

Αποσπάσματα και Απογραφές
01/09/2010 - 14/11/2010
Συνδιοργανωτής:
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας, Athens Photo Festival
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα:
ΑΡΙΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ

Από τη Μόνιμη Συλλογή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης
Athens Photo Festival 2010

Επιμέλεια Έκθεσης : Ηρακλής Παπαϊωάννου
Διάρκεια : 1 Σεπτεμβρίου έως 31 Οκτωβρίου 2010 στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2010
Παράταση έκθεσης έως 14 Νοεμβρίου 2010
Εγκαίνια : Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010, 20:30


Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας παρουσιάζουν την έκθεση Αποσπάσματα και Απογραφές με έργα του Άρι Γεωργίου επιλεγμένα από τη φωτογραφική συλλογή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Η έκθεση διοργανώνεται από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2010 και θα διαρκέσει από την 1η Σεπτεμβρίου έως και την 31η Οκτωβρίου 2010.

Η στενή σχέση της φωτογραφίας με τις πλαστικές τέχνες τις τελευταίες δυο δεκαετίες αύξησε μάλλον παρά μείωσε το ενδιαφέρον για τη χρήση του μέσου στη μετωπική απογραφή πτυχών της καθημερινής ή εσωτερικής ζωής με τρόπο σχεδόν ταξινομητικό, αλλά και την ικανότητά της να αποτελεί ένα διαυγές απόσπασμα της ρέουσας πραγματικότητας. Αυτό φανερώνουν οι εννοιολογικοί προβληματισμοί των έργων του Άρι Γεωργίου από τη συλλογή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης που ανήκουν σε διακριτές ενότητες όπως, Arboretum (1995-2006), The Blue Τelephone Βook (2002), Δεσμώτες του Λούβρου (1996-2010) και A Possible Self Portrait (2010). Στις ενότητες αυτές ο Γεωργίου διαπραγματεύεται θέματα όπως η σχέση του ιδιωτικού με το δημόσιο, η ανάδειξη υποστρωμάτων μνήμης μέσα από το εγγύς περιβάλλον, ο διακεκομμένος διάλογος της επίσημης τέχνης με το κοινό της, ο ορθολογικός κερματισμός της ενότητας της φύσης και η σήμανσή της με αφηρημένα ίχνη αριθμών.

Όπως αναφέρει ο Μελετητής της Φωτογραφίας και Επιμελητής της έκθεσης Ηρακλής Παπαϊωάννου:
Στη διάρκεια μιας καλλιτεχνικής πορείας που υπερβαίνει τις τρεις δεκαετίες, διάστημα στο οποίο οι πλαστικές τέχνες ξεκίνησαν να συνάπτουν στενότερες σχέσεις με τη φωτογραφία, ο Άρις Γεωργίου έδειχνε διαρκώς εξοικειωμένος με την πολυσημία του φωτογραφικού μέσου: την ικανότητα να δημιουργεί πρωτότυπα έργα με εικαστική γραφή, τη μοναδική του δύναμη στην καταγραφή, λιγότερο ή περισσότερο έντεχνη, της πραγματικότητας, τη σχέση της φωτογραφικής εικόνας με διακριτές επιστρώσεις μνήμης.
Η έκθεση Αποσπάσματα και Απογραφές αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη αυτών ακριβώς των σύνθετων ενδιαφερόντων του Γεωργίου: τα έργα της σειράς Arboretum (1995-2006) με τα χρωματισμένα και αριθμημένα τμήματα κορμών δέντρων, υπαινίσσονται τον ορθολογικό κερματισμό, εννοιακό και υλικό, του αδιατάρακτου συνεχούς της φύσης μέσα από πάσης φύσης ταξινομητικά εγχειρήματα. Οι τίτλοι των έργων παραπέμπουν στην πιο τραγική σήμανση της σύγχρονης Ιστορίας, ενώ οι κορμοί με τα κόκκινα ίχνη φαντάζουν δυσοίωνοι συμβολισμοί. Στη σειρά Δεσμώτες του Λούβρου (1996-2010) τμήματα στιβαρών αγαλμάτων και στιγμιότυπα παρακείμενων θεατών σχηματίζουν ζεύγη εικόνων που τονίζουν τον διακεκομμένο διάλογο της τέχνης με το κοινό στο περιβάλλον ενός μητροπολιτικού μουσείου. Τα έργα αυτών των δυο σειρών συνιστούν αποσπάσματα που φανερώνουν πτυχές και ίχνη του ανθρώπινου πολιτισμού ή της εμπλοκής του με τη φύση. Στο A Possible Self-portrait (2010), αντίστοιχα, ο Γεωργίου μας αποκαλύπτει μια από τις συλλεκτικές του εμμονές: την καταγραφή προσωπικών του ειδών, όπως εν προκειμένω τα μεταχειρισμένα του παπούτσια που βαίνουν προς απόσυρση. Φωτογραφημένα ανά ζεύγος αποτελούν τον αντίποδα της γυαλιστερής, φωτογραφίας διαφήμισης και ενός κόσμου διαρκώς ατσαλάκωτου, επισημαίνοντας το τέλος ενός μικρού κύκλου ζωής, το μοναδικό αποτύπωμα της φθοράς που προκαλεί η χρήση, υποσημειώνοντας παράλληλα ίχνη προσωπικού γούστου, ενθυμήσεις ταξιδιών στα οποία τα παπούτσια αυτά αγοράστηκαν. Τέλος, στη σειρά Blue Telephone Book (2002) ο Γεωργίου εικονίζει τις πολυκαιρισμένες σελίδες της τηλεφωνικής του ατζέντας που παραχωρεί τη θέση της πλέον σε μια ηλεκτρονική. Η ακατάστατη μορφή της χειρόγραφης ατζέντας υποδεικνύει μια διαδρομή που σημαίνεται από προσθήκες και διαγραφές, στην οποία ενθέτει μορφές ανθρώπων που αναφέρονται σ' αυτές τις σελίδες. Οι δυο τελευταίες σειρές επιχειρούν απογραφές από σπαράγματα της προσωπικής ζωής: ουδέτερα ως προς την ομοιόμορφη, μετωπική διαχείριση της σύνθεσης, φορτισμένα όμως με προσωπικές σημασίες και υποστρώματα μνήμης.
Αν η προσεκτική ανάγνωση μιας σειράς έργων αποκαλύπτει κάτι από τον χαρακτήρα του δημιουργού, τις εμμονές, τα προσωπικά μονοπάτια και τα αμήχανα σταυροδρόμιά του, τότε κάθε σειρά είναι εν δυνάμει αυτοβιογραφική. Με την έννοια αυτή, η επιλογή έργων που ανήκουν στη συλλογή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης από τις τέσσερις αυτές σειρές του Γεωργίου δικαιώνει τον τίτλο της μιας από αυτές τις σειρές, συνιστώντας ένα δυνητικό αυτοπορτραίτο, ελλειπτικό όσο και απρόβλεπτο.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα διοργανωθούν εκπαιδευτικές ξεναγήσεις για τους μαθητές ή άλλες ομάδες κοινού μετά από συνεννόηση.

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ελένη Κωτσαρά, eleni.kotsara@mmca-mam.gr

Μουσείο Άλεξ Μυλωνά - Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
www.mmca-mam.gr
Πλ. Αγίων Ασωμάτων 5, Θησείο
10554 Αθήνα
T: 210 3215717
F: 210 3215712
http://mouseioalexmylona.blogspot.com/
mam@mmca-mam.gr

Ώρες λειτουργίας:
Τετάρτη - Παρασκευή - Σάββατο : 11.00 - 19.00
Πέμπτη : 13.00 - 21.00
Κυριακή : 11.00 - 16.00
Δευτέρα & Τρίτη : Κλειστά


Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
www.mmca.org.gr
Εγνατία 154
546 36 Θεσσαλονίκη
Τ: 2310 240002 & 2310 281212
F: 2310 281567
mmcart@mmca.org.gr

Athens Photo Festival 2010
Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας
Τσάμη Καρατάσου 15 & Παρθενώνος
11742 Αθήνα
T: 210 9210545
F: 210 9210546
E: desk@hcp.gr
www.hcp.gr
Άρις Γεωργίου Arboretum
21/06/2010 - 31/07/2010
Συνδιοργανωτής:
Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Δελτίο Τύπου:
ΑΡΙΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ARBORETUM
2 Ιουνίου - 31 Ιουλίου 2010
εγκαίνια 2 Ιουνίου 2010, ώρα 20:30

Στην έκθεση "ARBORETUM" που διοργανώνει το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζεται η νέα μεγάλη δωρεά του Άρι Γεωργίου στη φωτογραφική συλλογή του ΜΜΣΤ.
Τα "Δένδρα" του Άρι Γεωργίου συγκροτούν ένα σύνολο που ακροβατεί μεταξύ καθαρής φωτογραφίας και εικαστικών προσεγγίσεων. Το εγχείρημά του φιλοδοξεί να οδηγεί προς την "ιδιοποίηση" του πραγματικού μέσω της αναπαράστασής του. Ταυτόχρονα όμως αντιπαρατίθεται προς τη "διαστροφή" της πραγματικότητας μέσα από την ανάπλαση της απεικόνισής της.
Η διερεύνηση των εκφάνσεων των Δένδρων του ARBORETUM ανάμεσα στα δύο προαναφερθέντα όρια αποτελεί το πεδίο του προτάγματος με leit-motiv την ανάδειξη πλαστικών αξιών που αξιοποιούνται μορφολογικά ή απογράφονται τυπολογικά.
Όλα τα έργα προέρχονται από αναλογικές λήψεις που ψηφιοποιήθηκαν. Ειδικά τα έργα πανοραμικών αναλογιών προέρχονται από "πανοραμικές" πλαστικές φωτογραφικές μηχανές μίας χρήσης.
Όπως γράφει ο ιστορικός φωτογραφίας, Ηρακλής Παπαϊωάννου:
Μια συνεπής συνιστώσα του φωτογραφικού έργου του Άρι Γεωργίου υπήρξε η διαίρεσή του από τον ίδιο σε φωτογραφικό" και πιο "εικαστικό", μια διαίρεση στο βάθος σχηματική που επισημαίνει όμως κάποιες αρχικές διαφορές προθέσεων και την κατάληξή τους σε συγκεκριμένες εικαστικές πρακτικές και συμπεριφορές.
Η σειρά Arboretum από την πλευρά αυτή διεκδικεί μια ιδιαίτερη θέση καθώς αποτελείται από ψηφιακά επεξεργασμένες συνθέσεις που προτείνουν μια ιδιαίτερη διαπραγμάτευση της φόρμας και του χρώματος. Τι υπαινίσσεται αυτή η βουβή χορογραφία των ομοιόμορφα ακρωτηριασμένων από το φωτογραφικό κάδρο κορμών; Γιατί είναι τυλιγμένοι οι κορμοί σε πυκνό μαύρο σκοτάδι; Πρόκειται μήπως για κάποιο δυσοίωνο οικολογικό μήνυμα; Οι ερωτήσεις αυτές δεν διαθέτουν ασφαλείς απαντήσεις.
Οι συχνά εύθυμοι τίτλοι των έργων, με τις μουσικές και κινηματογραφικές αναφορές, υποδεικνύουν τη μισή αυθαιρεσία του εγχειρήματος. Η άλλη μισή κρύβεται στην εσωτερική προδιάθεση με την οποία ο Γεωργίου οικοδομεί τις συνθέσεις με εργαλεία την επανάληψη και την επικάλυψη, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα τόσο ιδιόμορφα ρυθμικό, ώστε να αναδίδει σχεδόν μουσικότητα. Όποιο όμως βαθμό τεχνητότητας κι αν επικαλεστεί κανείς για αυτά τα έργα, περιλαμβάνοντας τη ζωηρόχρωμη σήμανση των κορμών που ανακαλεί αναφορά σε κάποια άγνωστη τελετουργία, δεν αρκεί για να παρακάμψει το διαρκές θαύμα της εναλλαγής ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, πτυχώνοντας διαδοχικά αυτούς τους κορμούς, προβάλλοντας την ιδιαιτερότητα της ύπαρξής τους όπως αυτή εγγράφεται στη μορφή τους. Ίσως τελικά ένα μυστικό της γοητείας αυτών των έργων να είναι η επαλληλία των νύξεων για την εγγενή δυσκολία μας να διαχωρίσουμε αποτελεσματικά το φυσικό από το πολιτισμικά καθορισμένο.

Το σύνολο της εργασίας έχει αποτελέσει αντικείμενο έκδοσης του University Studio Press (2005) με κείμενο της Ματούλας Σκαλτσά, καθηγήτριας Ιστορίας της Τέχνης και Μουσειολογίας Α.Π.Θ.